ONTO

Online Psikoloji Dergisi

Küçürek Foto-Öykü 02


 

Ağacın Ardında

Melankoli… İsmi bu denli tanıdık olan ama özü, ruhu hakkında bu denli az düşündüğümüz başka bir duygu var mıdır, bilmiyorum. İnsanın içini her şeyden çok ürperttiği için belki de bu mesafe, diğer hisler gibi sıcak ve akışkan olmadığından, nefes almanın zorlaştığı bir irtifaya çağırdığından bizi. Cümle lahzanın sonlu oluşunun idraki, ışığın ve günün, güzelin ve tazenin, canlı bedenin sonunda bir dikili taşta cisimleşmesinin. Melankoli. Yaşlı bir meşenin dallarının arasında uçuşan o tatlı rüzgâr ve gövdesinin etrafında koşturan çocukluğumuz. Kimliksiz, çarpık mezar taşlarının neredeyse gülümseyeceğini sanıyor insan bir an…


Yazdan Kalan

Tadı, kokusu, sesi ve rengi vardır mevsimlerin. Havayla, otla, ağaçla, toprakla cisimleşir; baştan çıkarır, gevşetir, doyurur, özletir, sabrettirir. Caddelerde, kaldırımlarda, vapurlarda, konut sitelerinde, kent meydanlarındaysa meteorolojinin müjdesinden ve uyarısından ibarettir.

Bu domatesler yazın sonlarından, cılız ve mütevazılar, meşe pelitleri baharda topraktan yeşermek için kışın karını, çamurunu bekleyecekler, diken çiçekleriyse kurumuş, son demlerinde boyun büküyorlar. Benim organizasyonumla bir araya geldiler bu kare için. Hüznü ve şükretmeyi anımsatmak için görmek isteyene… ve soruyorlar sakince. Önümüz güz, hazır mısın durup geriye bakmaya?


Biçimin Örtüsünün Altında

İnsan bu fotoğrafın geometrisine uzunca bir süre gözlerini dikince soyutlamanın çekiciliğine kaptırıyor kendini. Oysa derinlik, sade ve çıplak olanın sessizliğinde ve renksizliğindedir çoğu zaman, yani düpedüz somut olanda. Vizörden bakınca farkında olmadan gelen ve parmağımı oynatan his bu olmalı, hani işlevsel olarak güzelce bir araya getirilen kazan ve odunların ateşle kurulan ontolojik bağını köylünün sezmiş olabileceğine dair o romantik ve bir o kadar da geveze his…


Ölüm “Belirginliği”

Çocukluğumun tatillerinin geçtiği köydeki evimizi köy merkezine bağlayan yolun sağında ve solunda birer mezarlık uzanıyordu. Biri Osmanlı döneminden kalma eski, diğeri yeni genişçe iki mezarlığın ortasındanki yoldan gece gündüz defalarca yürüdüm. Bu otobiyografik bilgiyi buraya neden taşıdığıma gelirsek… Bazı psikoloji kuramları bu topraklarda turisttir. Mortality salience misal, modern kentli tasavvuru olmadan foslar. Diyeceğim, geleneğin gözüyle bakıldığında, bu karede mortality görmemek de pekâlâ mümkün.

Leave a Comment